Nie jest tak, jak powinno byc. Źle się czuje. Siadają mi emocje. W niedzielę byliśmy na grillu rodzinnym i tam dowiedziałam się od mojej matki, że studia które skończyłam to nie nauka, bo są odtwórcze, że chcę syna wychowywac jak w wojsku, że jak ja śmiem pic kawę, coca colę - może piąty raz w ciąży wypiłam drugą kawę w ciągu dnia, coli w ogóle nie kupujemy, że nie mogę wypic ani łyka szampana - drugi raz w ciąży łyk alkoholu. Do tego dlaczego ja tak kaszlę. Wszystko głośno i przy świadkach. Wczoraj przez telefon powtórzyła mi o tej nieszczęsnej kawie i coli i zadeklarowała, że jak zacznę rodzic, to ona od razu przyjeżdża, bo przecież trzeba opłacic pielęgniarki. Efekt jest taki, że jak ona dzwoni, to wstrzymuję kaszel i modlę się, żeby mnie nie złapał. Że jak piję rano kawę, to myślę, jaką jestem niedobrą matką. Że nie chcę rodzic.

Jej uwagi do A.: Czemu ty jej tak bronisz? On mnie nie broni, on poprostu traktuje mnie jak świadomą osobę i nie chce mną rządzic, nie buduje swojej pozycji w towarzystwie, czy w  swojej głowie moim kosztem. Ustawia A. w roli broniącego - sama podświadomie pewnie, ale mimo to dobrze wie, że mnie atakuje.