Synek urodził się na początku listopada, od początku października wiem, że ma poważne wady. Teraz wiadomo, że w większości nie są aż tak poważne. Jest jedna najważniejsza, która może prowadzić do niepełnosprawności. Może, ale nie musi. I nie mamy na to zbyt wielkiego wpływu. Można rehabilitowac i obserwować. I tak to świat się zawalił, a teraz go odbudowuję.

Mały jest w pełni zdiagnozowany (mam nadzieję), ale jest ciągle w szpitalu, bo ma infekcje.

Nie wiem czy nie założyć nowego bloga tylko o końcówce ciąży, dziecku, chorobie. Tu bym pisała tylko o sobie. Ciężko połączyć jedno życie z drugim.

Jak leczyć dziecko, jeśli najbliższy termin do dobrego neurologa dziecięcego jest na marzec. Za pieniądze. Po znajomości.

Bardzo bym chciała, żeby Synek miał dobre i normalne życie. Bez litości i współczucia.